درود

این پست قرار بود ادامه سری پست های نوابغ تاریخ ایران رو براتون بذارم که به علت یک سری مشکلات نتونستم آماده کنم . به همین دلیل بود که با خودم گفتم بد نیست حلا که این طور شد یک نگاهی به آرشیو وبلاگ بندازیم این شد که ...

***

خیام

رودکی

ملک الشعرا بهار

مسعود سعد سلمان

وحشی بافقی

مولانا

فروغ

سهراب سپهری

حافظ

عشق

شمس تبریزی

بغض مهتاب

عرفان چيست؟

سعدی

باباطاهر همدانی

محمدعلي صائب تبريزي

فریدون مشیری

نظامی گنجوی

سیمین بهبهانی

نوابغ تاریخ ایران

***

بابک ، دلاور آذربایجان 
در زمان مامون، به واسطه نفوذ ايرانيان در دربار خلافت و سازگاری خليفه با ايرانيان، بابک و خرم دينان مورد تهديد جدی قرار نگرفتند. اما از آن پس به سبب اختلافی که ميان ايرانيان رقيب از يکسو و سرکردگان غلامان ترک دستگاه خلافت، از سوی ديگر، در گرفت موضع ايرانيان ضعيف شد. معتصم که از قدرت روز افزون خاندان های بزرگ ايرانی در دستگاه خلافت هراسان بود از اين پراکندگی ايرانيان سود جست. در آن روزگار، افشين، شاه زاده ايرانی اهل اسروشنه در ماوراء النهر، به عنوان گروگان در دربار خلافت می زيست. وی از خاندانی مانوی بود که تازه اسلام آورده بودند و کم کم قدرت می يافتند. افشين که احساسات ايرانی داشت درصدد برآمد با بابک و مازيار، حکم ران ايرانی طبرستان، همدست شود و بر ضد اعراب به پا خيزد. اما، وضع دربار معتصم و فرصت طلبی عناصر عرب امکان اتحاد آنان را از ميان برده بود. افشين که سرداری بزرگ و فرمان دهی بسيار آگاه و هوشيار بود، چون می کوشيد از نفوذ امرای طاهری در دربار بکاهد، خود در جنگی طولانی با بابک گرفتار آمد و عاقبت او را اسير کرد و به دربار معتصم آورد.سینمای هالیوود - امیدیه- ایرانسل - تلفن همراه موبایل

نوشته اند که خليفه از دستگيری بابک چندان شادی می نمود که آرام نداشت. به دستور او بابک و برادرش عبدالله را که اسير بودند با قبای ديبا و کلاه نوک بلند سمور با تجملی تمام سوار بر فيل در سامره پايتخت خليفه گرداندند. اين رسمی بود که درباره اسيران و محکومان اجرا می کردند. سرانجام بابک را به دستور خليفه به فجيع ترين وضع کشتند. هنگامی که دست راستش را بريدند جای بريدگی را بر رخ خود زد و همين کار را با دست چپ نيز انجام داد و گفت : " نگرانم که خون از من برود و روی من زرد شود و پندارند که از مرگ هراسانم." سپس سرش را تراشيدند و شکمش را دريدند. خليفه فرمان داد سرش را ببرند و به بغداد فرستند. پيکرش را نيز در سامره بر دار کشيدند. با برادرش نيز همين کردند. پيکر بابک در سامره ساليان دراز بر دار بماند و محل آن به نام جثه يا پيکر بابک تا سال ها شناخته بود.
پس از کشته شدن بابک، خرم دينان از پای ننشستند و بيش از هشتاد سال ديگر در گوشه و کنار ايران به سپاه عرب و کارگزاران خليفه می تاختند، و کاروان ها را می زدند. افشين نيز با آن که پس از دستگيری بابک از خليفه هدايای گران بها و مراتب و درجات عالی دريافت داشت اما هيچ وقت دل تازيان با وی صاف نشد. چندی نگذشت که به دستور خليفه او را به بند کشيدند و با توهين و شکنجه بسيار کشتند. از اتهامات وی آن بود که کتابی نفيس در خانه او يافتند. گويند اين کتاب گران بهای مصور با جلد چرمين زينت يافته از آثار ارزنده ای بود که مانويان به زيباترين صورت می ساختند و در خزاين خود نگاه داری می کرده اند.یانگون در ایران - عکس های شخصی یانگونگ -یانگون و دوربین مخفی - یانگون باگلزار

قيام های مبارزان ايرانی در نخستين قرن های اسلامی اگرچه چنين خونين سرکوب شد اما به تدريج زمينه را برای تشکيل حکومت های مستقل ۳ ايرانی فراهم آورد. اندکی بعد قدرت يافتن عياران سيستان به سرهنگی يعقوب ليث صفاری درفش استقلال ايران را برای نخستين بار پس از شکست از اعراب در ايران برافراشت.

امیدوارم که مطالب وبلاگ کماکان باب میل شما عزیزان قرار گرفته باشد . قصد دارم چند پست آینده را به نوابغ تاريخ ايران همچون بابک خرم دین و کمال الملک و فارابی و دهخدا و ... اختصاص دهم که در جوامع امروز ما متاسفانه نه تنها صحبتی بلکه یادی از آن بزرگان نمی شود ... 

بابک خرم دين دلاور بزرگ آذربايجان، فرمانده مهم ترين و طولانی ترين جنگ های ملی ايرانيان برضد خلفای عباسی است. خرم دينان را پی روان او شمرده اند. اما ايشان پيش از بابک نيز شهرت داشتند. گفته اند که خرم دينان بازماندگان مزدکيان زمان ساسانی بودند که در کوهستان های مرکز و مغرب و شمال غربی ايران می زيستند. اينان معتقد به حلول روح بودند و می گفتند که روح ابومسلم در مبارزان و سرداران ضد عرب حلول می کند. اين باور، که عاملی در تداوم مبارزات ايرانيان عليه اعراب بود، در همه فرقه ها و گروه های مبارز در تاريخ ايران بعد از اسلام بخصوص در قرن های نخستين رواج داشت.
خرم دينان به پی روی از عقايد مزدک، جمع ثروت و دارائی و مالک شدن زنان متعدد را نمی پسنديدند و مبارزاتشان بيشتر برای توزيع عادلانه ثروت و فراهم آوردن امکان زندگی مناسب برای همه مردم بود. هنگامی که خرم دينان تعليمات خود را پنهانی رواج می دادند و هدف های سياسی مشخصی بر ضد خلافت بغداد داشتند باطنی خوانده می شدند. از جمله باطنيان، اسماعيليه، قرمطيان و ديگر فرقه های ايرانی بودند که در سه قرن اول اسلامی، همگی در مبارزه برضد عرب می کوشيدند. باطنيان را، که از طريق اشاعه دانش و حکمت درصدد تبليغ عقايد خود برمی آمدند، خراب کنندگان اساس معتقدات اسلامی دانسته اند.
پيش از بابک، خرم دينان يک بار به همدستی باطنيان اسماعيلی گرگان، با علم سرخ در اصفهان قيام کردند. از همان زمان طرفداران بابک خرم دين را سرخ جامگان يا سرخ علمان خواندند. در قيام اصفهان بسياری از اعراب و مسلمانان کشته شدند. سی سال بعد، بازماندگان آن قيام که به کوه های غرب ايران گريخته بودند بار ديگر به رهبری جاويدان پسر شهرک به سپاه عرب حمله ور شدند. بابک پس از کشته شدن جاويدان از سال ۲۰۱ ه/۸۱۶م به مدت بيست و دو سال فرماندهی جنگ های خرم دينان را بر ضد عاملان خليفه برعهده داشت. در جريان اين درگيری های طولانی، بابک بر همدان و آذربايجان و ارمنيه تسلط يافت. او و يارانش به سادگی و دور از هرگونه تشريفات و تجمل در کوه های سبلان می زيستند و از حميات گسترده مردم محل برخوردار بودند. فرستادگان بابک به آزادی در سراسر ايران و کشورهای همسايه رفت و آمد می کردند و با ايران و مردم و خاندان های بزرگ ايرانی در تماس بودند. ظاهرا علت ناکامی دشمنان در جنگ با بابک سرمای سخت و تنگی و دشواری راه های شرق آذربايجان و کوه های سبلان بوده است. نيز از قرائن چنين برمی آيد که مردم آذربايجان اين جنگ ها را به عنوان مبارزه ايرانيان با تازيان به حساب می آوردند و مقاومت طولانی بابک مرهون پايداری و ياری ايشان بدو نيز بوده است.
یانگونگ در جواهری در قصر -عکس های شخصی یانگونگ

                                                                                                 ادامه دارد ...